We zouden zo een paar voorbeelden kunnen bedenken, van waar een draagmoederschap in bijvoorbeeld Brazilïe flink misgaat.
Er zijn genoeg gevallen waar de meid die dit aangaat haar omgeving niet kan uitleggen wat er aan de hand is of waarom ze zwanger is. In Brazilïe bijvoorbeeld door het Katholiek geloof en de normen en waarden. Er zijn twee keuzes, zoals vroeger bij ongeplande zwangerschappen: of je bedenkt achteraf wie de vader is en bouwt iets op wat de naasten maar zouden moeten slikken, of je gaat de laatste maanden in een klein appartementje zitten, het liefst in een andere stad. Het lokale ziekenhuis is natuurlijk wel op de hoogte gebracht, want de zwangerschap moet goed verlopen zonder risico voor baby en moeder, en regelmatige bezoeken zijn dan ook een vast deel van "het beroep". En dat zal in het ziekenhuis van keuze van de toekomstige ouders moeten zijn, waarschijnlijk een van de beste van de stad (herinnert u wel, we zijn hier in een "derdewereld land") dus er moet geld worden voorgeschoten en de bezoeken geregeld en goed verlopen. In het geval van een miskraam, moeten er goede afspraken gemaakt worden. Blijft een stel met dezelfde meid proberen, tot de zwangerschap goed verloopt? Dat klinkt wel zo eerlijk. Of een stel dat het toch weinig kan schelen, die juist steeds een andere inzet.
Het is zeker dat de draagmoeder er niet zonder psychologische schaade vanaf komt, ondanks de duizenden die zij overhoud. Er zijn geen vrouwen op deze aarde, die geen band ontwikkelen met een baby die negen maanden in hun buik zit en dat ze voelen, en voeden. Dat soms zachtjes trapjes tegen de buik geeft. Er zal altijd een verlangen ontstaan een band te ontwikkelen, al was het maar omdat zij de jaren daarna zonder baby zal zitten, tenzij zij ookal eigen kinderen heeft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten